در این پژوهش، عملکرد دنیتریفیکاسیون هتروتروف و هیدروژنوتروف در حذف نیترات از آب چاه در دو راکتور ناپیوسته یک‌لیتری تحت شرایط انوکسیک طی ۴۸ ساعت مقایسه شد. پس از غنی‌سازی یک‌ماهه لجن، از دکستروز و گازهای هیدروژن و دی‌اکسیدکربن برای حذف ۵۰ میلی‌گرم بر لیتر نیتروژن نیتراتی استفاده گردید. نتایج نشان داد دنیتریفیکاسیون هتروتروف طی کمتر از ۱۲ ساعت نیتروژن نیتراتی را به زیر ۱۰ میلی‌گرم بر لیتر رساند، در حالی که سیستم هیدروژنوتروف حدود ۲۴ ساعت نیاز داشت. در سامانه هتروتروف، نیتروژن نیتریتی ابتدا به ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر رسید و در انتها به میانگین ۴ میلی‌گرم بر لیتر کاهش یافت که همچنان بالاتر از استاندارد است. همچنین این سامانه دارای COD باقیمانده ۹۵ میلی‌گرم بر لیتر و زیست‌توده 09/0 گرم بر لیتر بود. در مقابل، سیستم هیدروژنوتروف نیتریت کمتر از ۳ میلی‌گرم بر لیتر، COD زیر ۱۵ میلی‌گرم بر لیتر و زیست‌توده 05/0 گرم بر لیتر را در pH بین ۷ تا ۸ نشان داد. بر این اساس، اگرچه هتروتروف سریع‌تر است، اما هیدروژنوتروف به دلیل پایداری زیستی بالاتر آب خروجی با حداقل تولید زیست توده، COD و هم چنین عدم تجمع نیتریت، کیفیت آب بهتری ارائه می‌دهد، هرچند بهینه‌سازی فسفر و هیدروژن در آن ضروری است.