انجمن آب و فاضلاب ایرانعلوم و مهندسی آب و فاضلاب2588-39413420181222A Review on Removal of Pharmaceuticals Contaminants from Wastewater Using Ozonation and Advanced Oxidation Processesمروری بر حذف آلایندههای دارویی از پساب توسط فرآیندهای ازنزنی و اکسایش پیشرفته5178695710.22112/jwwse.2019.130170.1087FAسید رضانبویگروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0000-0002-2605-6710مریمفهادیگروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانJournal Article20180512Pharmaceutical and personal care products are known as emerging pollutants in water resources. The presence of such products, even in very small amounts (within the range of micro to nano gram), has adverse effects on the environment and health. So far, many methods have been addressed in literatures for the removal of drugs from wastewater, the most important of which are the advanced oxidation processes such as ozonation (removal of over 99% of steroidal and non-steroidal drugs, antibiotics, lipid regulator and anti-inflammatory drug) Fenton and Photo-Fenton (complete destruction of antibiotics such as amoxicillin), photo-Fenton (complete elimination of ofloxacin and trimethoprim), sonolysis (removal of 100% ciprofloxacin), and UV/H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> (complete degradation of amoxicillin) and also combinations of these processes to reduce the reaction time and, as a result, costs. Due to the high oxidizing power of the ozone molecule, the ozonation process is a promising technology for the removal of those pollutants which cannot be removed from the water by conventional methods. This paper presents the results of the studies which have been carried out on ozone-based processes for removing contaminants from municipal wastewater and water. In addition, the role of effective parameters on the removal rate of pollutants, such as contact time of ozone with the pollutant, pH, ozone dose, pollutant concentration, and type of drug, were investigated.محصولات دارویی و مراقبتهای شخصی بهعنوان آلایندههای در حال ظهور در منابع آب شناخته شدهاند. حضور این محصولات حتی در مقادیر بسیار کم (در محدوده میکرو تا نانوگرم) اثرات نامطلوبی را بر محیطزیست و بهداشت ایجاد میکند. تاکنون روشهای زیادی در منابع علمی برای حذف داروها از پساب مورد بررسی قرار گرفتهاند که مهمترین آنها فرآیندهای اکسایش پیشرفته نظیر: فرآیند ازنزنی (حذف بالای 99% از داروهای استروئیدی و غیراستروئیدی، آنتیبیوتیکها، تنظیمکننده چربی و ضدالتهابی)، فنتون و فتوفنتون (تخریب کامل آنتیبیوتیکها نظیر آموکسیسیلین)، فتوفنتون خورشیدی (حذف کامل افلاکساسین و تریمتوپریم)، سونولیز (حذف 100% سیپروفلوکساسین)، UV/H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> (تخریب کامل آموکسیسیلین) و ترکیب این فرآیندها با هم برای کاهش زمان واکنش و در نتیجه کمکردن هزینهها است. فرآیند ازنزنی بهدلیل قدرت اکسیدکنندگی بالای مولکول ازن، یک تکنولوژی امیدوارکننده در حذف آلایندههایی است که با روشهای معمولی نمیتوان آنها را از آب حذف کرد. در این مقاله پژوهشهای انجام شده مربوط به فرآیندهای مبتنی بر ازن برای حذف آلایندههای دارویی از آب و فاضلابهای شهری گردآوری شده است. علاوهبر این، نقش پارامترهای موثر بر میزان حذف آلایندههای دارویی نظیر زمان تماس ازن با آلاینده، pH محلول، دوز ازن، غلظت آلاینده و نوع دارو مورد بررسی قرار گرفتند.https://www.jwwse.ir/article_86957_bea08cb3a5bbb40110d5e1412be0b8ce.pdfانجمن آب و فاضلاب ایرانعلوم و مهندسی آب و فاضلاب2588-39413420181222Water Quality Zonation Based on Chemical Analysis on Surface Water Supplies for Drinking, Agriculture and Industry in the Southeastern of Sistan and Baluchestan Provinceپهنهبندی کیفی منابع آب شهری، صنعتی و کشاورزی در منطقه جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان18328695810.22112/jwwse.2019.138494.1098FAمحمد حسینجهانگیرگروه انرژیهای نو و محیط زیست دانشگاه تهرانکیوانسلطانیدانشجوی دکترای مهندسی عمران- مهندسی آب و سازههای هیدرولیکی، دانشگاه رازیJournal Article20180703In this study, the quality of surface water supplies in the southwestern region of Sistan and Baluchestan Province were evaluated for the purposes of drinking, industry and agriculture based on the results of chemical analysis. Firstly, the results of the analysis of surface waters from four selected stations were studied, then it prepared in GIS environment. In order to determine the quality of water for drinking, Ca, Mg, Na, TDS, TH, Cl, SO4 and HCO3 parameters are used and it was determined that the water of all stations was considered as inappropriate indicating hardness of the water in the area. Wilcox method is also utilized to determine the water quality in agricultural use. In the graph of this index, the horizontal axis index is water salinity in micro masses per centimeter and the vertical axis in relation to sodium absorption (SAR). Studies have also shown that the water of all stations is one of the classes C2-S1, C3-S1, C3-S2. During the statistical years it is considered to be agriculture. Also, in determining the quality of water for industrial use, the Langeous Saturation Index (LSI), which is in fact the difference between the actual pH of water and the saturated water content of calcium carbonate, was used and it was found that in all stations only three years of water for industrial use It is in a state of equilibrium and in the rest of years it is a precipitating and corrosive state. Therefore, the conditions in this area for the construction of water related to industries are also inadequate. To monitor, control and manage the system, the qualitative results of the analysis is entered into the GIS environment and the surface water database of the southwestern region of Sistan and Baluchestan province was formed and in the first step, zoning of important water quality issues to support the correct decision of the face accepted.در این پژوهش کیفیت آبهای سطحی منطقه جنوب غربی استان سیستان و بلوچستان از نظر شرب، صنعت و کشاورزی بر اساس نتایج تحلیلهای شیمیایی مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا نتایج تحلیل آبهای سطحی متعلق به 4 ایستگاه بررسی و در محیط SIG بانک اطلاعاتی آن آمادهسازی شد. در تعیین کیفیت آب برای مصارف شرب از پارامترهای Ca، Mg، Na، TDS، TH، Cl، SO4 و HCO3 استفاده و مشخص شد که آب تمامی ایستگاهها از نظر مقدار کلسیم در منطقه نامناسب و کاملاً نامطلوب قرار گرفتهاند که این نشاندهنده سختی بالای آب در منطقه است. برای مشخص شدن کیفیت آب در مصارف کشاورزی از روش ویلکوکس استفاده شد. در نمودار این شاخص محور افقی به شوری آب بر حسب میکروموس بر سانتیمتر و محور عمودی به نسبت جذبی سدیم (SAR) اختصاص یافته است. بررسیها نشان داد که آب تمامی ایستگاهها جزو یکی از کلاسهای C<sub>2</sub>-S<sub>1</sub>، C<sub>3</sub>-S<sub>1</sub>، C<sub>3</sub>-S<sub>2</sub> در طی سالهای آماری قرار گرفته و از نظر کشاورزی مناسب است. همچنین در تعیین کیفیت آب برای مصارف صنعتی از شاخص اشباع لانژلیه (LSI) که در واقع تفاوت مابین pH واقعی آب و pH اشباع شده توسط کربنات کلسیم است استفاده شد. با بررسیهای انجام شده مشخص شد در کل ایستگاهها تنها آب سه سال برای مصارف صنعتی در وضعیت متعادل قرار دارد و در بقیه سالها حالت رسوبگذار و خورنده حاکم است. پس شرایط در این منطقه از نظر احداث صنایع مرتبط با آب نیز نامناسب است. برای پایش، کنترل و مدیریت سیستم، نتایج کیفی تحلیلها در محیط GIS وارد شده و بانک اطلاعات آبهای سطحی منطقه جنوب غربی استان سیستان و بلوچستان تشکیل شد. سپس پهنهبندی موارد مهم در کیفیت آب برای پشتیبانی از تصمیمهای صحیح صورت پذیرفت.https://www.jwwse.ir/article_86958_22db09095cf7c9ddce8f7dd47a5f56d4.pdfانجمن آب و فاضلاب ایرانعلوم و مهندسی آب و فاضلاب2588-39413420181222Investigating Pump and Treat Methods in Remediation of Contaminated Aquiferمروری بر تجارب جهانی روش پمپاژ و تصفیه در پالایش آبخوانهای آلوده33488695910.22112/jwwse.2018.142639.1104FAسید مصطفیطباطبائیگزوه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، ایران.ابوالفضلاکبرپورگروه مهندسی عمران دانشکده مهندسی دانشگاه بیرجندJournal Article20180801Penetration of pollutions to groundwater resources and extending in the aquifer environment can endanger the health in large volumes of groundwater resources as green and sustainable water. Pump and treat methods have not been widely used in Iran in last decades due to the operational complexity, exercising high potential costs and low threat of pollution. In this study, pump and treat methods are investigated for successful implementation and overcoming the failure factors in Iran. The study is library-based and the content is based on the experiences of this method for contaminated sites, scientific and experimental studies of this method, along with guidelines from the US Environmental Protection Agency in a descriptive-analytical manner. It is shown that determination of pollutant type and contamination range through sampling with new tools, hydraulic containment to prevent the spread of contaminated mussels, computer simulation, effective pumping operation, monitoring the contaminated area, employing a suitable purification method and evaluating the total operation performance, reducing the costs and duration of the project and the success of the pump and treat method are effective in achieving the objectives of purification practice in the contaminated area. The principal application of the pump and treat method can prevent the development of pollution in groundwater resources and high purification costs and help to rehabilitate many contaminated aquifers in Iran.کاربرد روش پمپاژ و تصفیه از چند دهه گذشته در کشورهای توسعه یافته رواج دارد و بهدلیل پیچیدگیهای عملیاتی، اعمال هزینههای احتمالی زیاد و عدم گسترش و تهدید آلودگی در دهههای گذشته، در ایران استفاده چندانی نداشته است. در این پژوهش به بررسی کامل روش پمپاژ و تصفیه برای اجرای موفق و غلبه بر عوامل شکست پروژههای پمپاژ و تصفیه در صورت اجرا در کشور پرداخته شده است.روش انجام این پژوهش از نوع کتابخانهای بوده و مطالب براساس تجربیات اجرایی این روش در سایتهای آلوده و بررسیهای علمی و تجربی مختلف پیرامون این روش بههمراه رهنودهای سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا بهشیوه توصیفی-تحلیلی در بخشهای مختلف با بیان ساده مورد بررسی قرار گرفته است.نتایج نشان میدهد که موفقیت این سیستم بهدلیل بزرگ بودن ابعاد و پیچیدگیهای محیط آبخوان بستگی به استفاده از ابزار و راهکارهای درست برای درک دقیق مسئله در محیط واقعی دارد. تعیین نوع آلاینده و محدوده آلودگی از طریق نمونهبرداری با ابزارهای نوین، مهار هیدرولیکی مناسب برای جلوگیری از گسترش توده آلوده، شبیهسازی کامپیوتری، عملیات پمپاژ موثر، پایش منطقه آلوده، بهکارگیری روش مناسب تصفیه و ارزیابی عملکرد مجموع عملیات، در کاهش هزینهها و مدت زمان اجرای طرح و موفقیت روش پمپاژ و تصفیه برای رسیدن به اهداف پاکسازی منطقه آلوده موثر هستند.کاربرد اصولی روش پمپاژ و تصفیه میتواند در جلوگیری از توسعه آلودگی منابع آب زیرزمینی و تحمیل هزینههای زیاد تصفیه جلوگیری نماید و در احیای بسیاری از آبخوانهای آلوده کشور مفید و موثر واقع شود.https://www.jwwse.ir/article_86959_f532f006c58a406926b330ecfcde3b7c.pdfانجمن آب و فاضلاب ایرانعلوم و مهندسی آب و فاضلاب2588-39413420181222Water Resources Management and Sewage Recycling, Solutions for Domestic Water Supply in Arid Areas, Case Study: Mashhad Cityمدیریت منابع آب و بازچرخانی پساب، راهکار تامین آب شرب مناطق خشک: مطالعه موردی شهر مشهد49648696010.22112/jwwse.2019.148851.1110FAعلیحیدریشرکت توسعه منابع آب و نیروی ایرانJournal Article20180917As a result of the climate change and water abstraction in neighbouring countries, domestic water supply to boarder line cities has faced serious challenges due to reduction in available water. Mashhad city is one of the most strategic cities of Iran that would face with water scarcity challenge. Though the Oman Sea water desalinization and transfer to Mashhad is being studied at the moment, this paper defines water demand and conventional and non-conventional regional water supplies and shows that the available regional water resources can meet domestic demand. Despite the low volume of water supply in some individual projects; local water management is superior to sea water transfer scenario in terms of economic and environmental aspects. Agricultural water consumption management based on groundwater entitlement and sewage water recycling are more suitable scenarios for domestic water supply. There are two alternatives for recycling sewage water including 1) substituting agricultural water with sewage in adjacent aquifers and convey clean water for domestic use and 2) secondary treatment of effluent and injecting it into domestic aquifer. Future domestic demand of Mashhad city is 1.5 times of existing demand and regional water supply schemes not only can meet the demand but also provide 122 MCM excess water (31% of demand) as confidence limit. کاهش منابع آب بهدلیل تغییرات اقلیمی و کاهش آبهای مرزی ورودی به کشور و ساخت و سازهای کشورهای همسایه، همزمان با افزایش جمعیت در حوضههای خشک و نیمه خشک، تامین آب شرب شهرهای مرزی کشور را با چالش جدی مواجه نموده است. شهر مشهد یکی از شهرهای استراتژیک کشور است که با این چالش روبرو است. علیرغم مطرح بودن انتقال آب از دریای عمان، در این مقاله، ضمن تعیین نیاز آبی شرب و منابع متعارف و غیر متعارف موجود در منطقه، کفایت میزان منابع آب محلی برای مصارف شرب شهر مشهد تبیین شده است. در این راستا هرچند طرحهای مهار و انتقال آبهای سطحی منطقه دارای حجم آب کم و هزینههای بالایی هستند ولی در مقایسه با گزینه انتقال آب از دریا، از نظر اقتصادی و زیستمحیطی از ارجحت ملموسی برخودارند. کاهش مصارف کشاورزی از آب زیرزمینی تا سقف آب قابل برنامهریزی، بازچرخانی پساب فاضلاب شهر مشهد بهعنوان راهکار تکمیلی تامین آب شرب مطرح هستند. برای بازچرخانی پساب، دو راهکار جابجایی با مصارف کشاورزی آبخوانهای غرب مشهد و یا تصفیه تکمیلی و تزریق آن به آبخوان شرب مطرح است که هر دو راهکار، پتانسیل مناسبی برای تولید آب شرب دارند. نیاز آبی شرب مشهد در افق 1420 به میزان 5/1 برابر نیاز فعلی خواهد بود که با درنظر گرفتن منابع آب محلی و بازچرخانی پساب، نه تنها دارای کمبود نخواهد بود بلکه 122 م.م.م در سال معادل 30% نیاز آبی شرب آب مازاد نیز در جهت حاشیه اطمینان وجود خواهد داشت.https://www.jwwse.ir/article_86960_7534e39c9a11368c137f08428cb44ba7.pdfانجمن آب و فاضلاب ایرانعلوم و مهندسی آب و فاضلاب2588-39413420181222A Social and Intra-Organizational Approach: The Need and Urgency for Water Management in the Countryرویکرد اجتماعی و درون سازمانی، نیاز و ضرورت مدیریت آب کشور65728696110.22112/jwwse.2019.151721.1113FAشاهینپاکروحمعاون مهندسی و توسعه، شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، تهران، ایرانمجیدقنادیمشاور مدیر عامل شرکت مهندسی آب وفاضلاب کشورJournal Article20181009Now a days, the subject of water and its associated topics have gone beyond technical and service lines and water has become a commodity of strategic nature with the power to influence political, economic, environmental and even military change. This doubled and unprecedented sensitivity is the result of increased demand and scarcity of high quality water resources in adequate quantities. Over time, with less water resources being available, making decisions about water will be more subjected to political decisions. In this context, efficient water management and preservation of water resources for the future will mainly focus on four areas: attracting political support to improve water and wastewater services and management, engaging consumers in look for solutions to water shortage, strengthening regional and inter-sectorial partnerships to achieve water security and motivate consumers and attract their attention to the water crisis. It is clear that gaining success in these four approaches calls for and requires social intervention in the management of water and wastewater services. This article aims to highlight the necessity of a social approach to the management of water and wastewater services, while featuring some requirements and do's and don'ts.در دنیای امروز، بیش از سه دهه است که موضوع آب و مباحث پیرامون آن، از گردونه فنی و خدماتی فراتر رفته و به عنوان کالایی با ماهیت راهبردی و قدرت اثرگذاری بر تحولات سیاسی، اقتصادی، زیست محیطی و حتی نظامی بدل گشته است. این حساسیت مضاعف و بیسابقه، ثمره افزونی تقاضا و کمیابی منابع آب با کمیت و کیفیت مناسب است. با گذشت زمان و کمیابی بیشتر آب، تصمیمگیری برای آن، بیشتر تابع تصمیمهای سیاسی خواهد شد. در این شرایط مدیریت کارآمد آب و حفظ منابع آبی برای آینده، بر چهار محور: جلب حمایت سیاسی به منظور بهبود خدمات آب و فاضلاب و مدیریت آن، درگیر ساختن مصرفکنندگان در چاره اندیشی برای تنگناهای آب، تحکیم مشارکتهای منطقهای و بین بخشی به منظور نیل به امنیت آبی و تحرک بخشیدن و جلب توجه مصرفکنندگان به بحران آب باید متمرکز شود. پرواضح است که نیل به موفقیت در چهار رویکرد گفته شده، نیازمند ورود عرصه اجتماعی در مدیریت خدمات آب و فاضلاب است. این نوشتار بر آن است تا ضمن جلب توجه به ضرورت رویکرد اجتماعی در مدیریت خدمات آب و فاضلاب، برخی الزامها و بایدها و نبایدهای آن را بیان دارد.https://www.jwwse.ir/article_86961_c4049edabae0c54e2347c82e21413ec3.pdfانجمن آب و فاضلاب ایرانعلوم و مهندسی آب و فاضلاب2588-39413420181222A Review on the Efficiency of Denitrification Bioreactors in Nitrate Removal from Agricultural Drainage Waterمروری بر کارایی راکتورهای زیستی دنیتریفیکاسیون در حذف نیترات از زهاب کشاورزی73898696210.22112/jwwse.2019.153450.1116FAهدیهاحمدپریدانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهرانسید ابراهیمهاشمی گرم درهاستادیار پردیس ابوریحان دانشگاه تهران0000-0003-3727-0111Journal Article20181023One of the most important problems in drainage systems is the leaching of nitrate and its entry into surface water resources. Increased concentration of nitrate in water resources causes health problems to human and animals. The denitrification process, as one of the suitable solutions for nitrate removal from contaminated water, faces restrictions in agricultural soils due to lack of the carbon materials. Providing carbon in the soil promotes the process and removes more nitrate from the environment. The use of organic materials as cheap and affordable carbon is one of the best options for this purpose. In fact, biofuel reactor are a simple and relatively inexpensive technology in which carbon sources are used to facilitate denitrification. The intensity of denitrification in biological reactors depends on the type of carbon source, temperature, water soluble oxygen, hydraulic residence time and hydraulic parameters. Studies have shown that biological reactors are capable of removing up to 99 percent of nitrates in agricultural drainage. In recent years, numerous studies have been accomplished on the use of biological reactors and their ability and how they are applied to remove nitrates. In this paper, biological bioreactors of denitrification have been investigated as a method for removing nitrate from agricultural drainage.یکی از مهمترین مشکلهای سیستمهای زهکشی، آبشویی نیترات و ورود آن به منابع آب سطحی است. افزایش غلظت نیترات در منابع آب باعث ایجاد مشکلاتی برای انسانها و حیوانها میشود. فرایند دنیتریفیکاسیون یکی از راهکارهای مناسب برای حذف نیترات از آبهای آلوده است. این فرایند در خاکهای کشاورزی بهعلت کمبود مواد کربنی با محدودیت مواجه است. تأمین کربن مورد نیاز در خاک باعث افزایش این فرایند و حذف بیشتر نیترات از محیط میشود. استفاده از مواد آلی بهعنوان ماده کربنی ارزان قیمت و قابلدسترس یکی از بهترین گزینهها برای این هدف است. در واقع راکتورهای زیستی دنیتریفیکاسیون یک تکنولوژی ساده و نسبتاً ارزان هستند که در آنها از منابع کربن برای تسهیل دنیتریفیکاسیون استفاده میشود. شدت دنیتریفیکاسیون در راکتورهای زیستی به نوع منبع کربنی مورد استفاده، دما، اکسیژن محلول در آب، زمان ماند هیدرولیکی و پارامترهای هیدرولیکی بستگی دارد. مطالعات صورتگرفته نشانداده است که راکتورهای زیستی توانایی حذف تا 99 درصد از نیترات موجود در زهابهای کشاورزی را دارند. طی سالهای اخیر تحقیقات متعددی در زمینه استفاده از راکتورهای زیستی بهمنظور حذف نیترات و توانایی و چگونگی کاربرد آنها انجام شده است. در این مقاله راکتورهای زیستی دنیتریفیکاسیون بهعنوان یک روش برای حذف نیترات از زهاب کشاورزی مورد بررسی قرار میگیرند.https://www.jwwse.ir/article_86962_88bff368fc6e004659268735f0494a11.pdf