بهبود کیفیت زه‏آب‏های شور به روش گیاه‌پالایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی اصفهان - دانشکده کشاورزی-گروه مهندسی آب

2 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

10.22112/jwwse.2022.313508.1295

چکیده

گیاه‏پالایی یکی از روش‏های شوری‏زدایی نوین، اقتصادی و در عین‎حال دوستدار محیط‎زیست است. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان جذب و حذف برخی از عوامل آلاینده و مغذی موجود در آب‏های شور توسط گیاه وتیور گراس (Chrysopogon zizanioides L. Roberty) است. این پژوهش در قالب یک طرح آزمایش کاملاً تصادفی به‎شکل چند عاملی در سه سطح مختلف شوری زه‌آب (1، 10 و 14 دسی‏زیمنس بر متر) و دو سطح تراکم کشت گیاه (10 و 20 بوته وتیور) با سه تکرار انجام شد. کشت گیاه وتیور در مخازن 220 لیتری با سطح مقطع 23/0 مترمربع واقع در مزرعه آموزشی دانشگاه صنعتی اصفهان صورت‎گرفت. تغییرات پارامترهای هدایت الکتریکی، کاتیون‏های کلسیم، منیزیم، سدیم و هم‎چنین عناصر مغذی نیتروژن، فسفر و پتاسیم با زمان‏ماندهای 3، 7 و 14 روز اندازه‏گیری شدند. نتایج به‎دست آمده حاکی از آن است که گیاه وتیور قادر است در مدت 14 روز هدایت الکتریکی زه‏آب را در محدوده 88/15-14 درصد و کاتیون‏های سدیم، کلسیم، منیزیم، نیترات، فسفات و پتاسیم را به‎ترتیب در محدوده 36/14-59/5، 67/41- 94/32، 14/57-51/29، 03/44- 31، 54/15-51/44 و 32/56-37/24 درصد در سطوح شوری مختلف کاهش دهد. هم‎چنین تراکم‏های 10 و 20 بوته گیاه وتیور به‎دلیل رشد زیاد گیاه با هم تفاوت معنا‏داری ازنظر جذب آلاینده‏ها نشان ندادند.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 23 اسفند 1400
  • تاریخ دریافت: 07 آذر 1400
  • تاریخ بازنگری: 21 دی 1400
  • تاریخ پذیرش: 25 دی 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 23 اسفند 1400